اسکنر لابراتواری AutoScan-DS-EX Pro (C)

اسکن یک فک ۹٫۵ ثانیه طول می‌کشد و بایت ۵ ثانیه. اما عدد مهم‌تر، زمان کل سفارش است: یک سفارش با دای جدا در ۶۲ ثانیه و یک سفارش بدون دای جدا با کیفیت بالا در ۵۶ ثانیه به پایان می‌رسد.

در لابراتواری که روزی ۱۵ کیس دارد، همین چند ثانیه ضرب‌در تعداد می‌شود و به یک ساعت آزاد در انتهای روز می‌رسد — ساعتی که صرف طراحی می‌شود، نه انتظار پای دستگاه.

در گردش کار متعارف، برای یک سفارش باید بایت، فک بالا، فک پایین و دای را جداگانه اسکن کنید؛ چهار تا پنج بار قرار دادن مدل و چهار تا پنج بار شروع دوباره.

اسکن All-in-One مدل کوادرانت و دای را هم‌زمان می‌گیرد. همین یک تغییر، مراحل را از پنج به دو می‌رساند و بازدهی اسکن را حدود ۵۰ درصد بالا می‌برد. کمتر شدن دست‌کاری مدل یعنی کمتر شدن خطای انسانی هم.

همیشه گوشه‌ای از مدل هست که در پاس اول کامل ثبت نمی‌شود. در دستگاه‌های قدیمی‌تر، این یعنی تکنسین باید حفره را پیدا کند، زاویه را حدس بزند و دستی دوباره اسکن بگیرد.

اینجا دستگاه خودش نواحی ثبت‌نشده را تشخیص می‌دهد، مسیر بهینه‌ی اسکن را محاسبه می‌کند و فقط همان بخش‌ها را دوباره می‌گیرد. برای مدل‌های بدون دای جدا هم مسیریابی هوشمند، از ابتدا سراغ زوایایی می‌رود که کمترین حفره را باقی بگذارند.

علاوه بر حالت استاتیک که پیش‌تر هم بود، حالت اسکن دینامیک آرتیکولاتور اضافه شده است: رابطه‌ی کامل دو فک در حرکت ثبت می‌شود، نه فقط در یک وضعیت ثابت.

نتیجه‌اش دقت بالاتر اکلوژن است؛ یعنی کمتر شدن همان تنظیم‌های دستی که معمولاً پای صندلی و روی کار نهایی انجام می‌شود. دستگاه از انواع رایج آرتیکولاتور موجود در بازار پشتیبانی می‌کند.

بدنه ساده و ماژولار است و وزنش فقط ۵ کیلوگرم — روی هر میز کاری جا می‌شود و جابه‌جایی‌اش کار یک نفر است.

ساختار باز یعنی مدل‌های با اندازه و شکل مختلف، از دای تک تا قالب و آرتیکولاتور، بدون کلنجار داخل دستگاه می‌نشینند. برای لابراتواری که فضای میز برایش گران است، همین شکل ساده خودش یک ویژگی است.

اسکن تکسچر رنگی، علامت‌ها و خط‌های روی مدل گچی را واضح ثبت می‌کند؛ همان خط‌هایی که برای طراحی فریم پارسیل کشیده شده‌اند و در اسکن تک‌رنگ گم می‌شوند.

نرم‌افزار علامت‌گذاری موقعیت دندان و استخراج خط فینیش را هم انجام می‌دهد و داده‌ی خط فینیش مستقیم به exocad می‌رود. تشخیص آندرکات و مهر و موم اباتمنت هم در ابزارهای پیش‌طراحی هست.

واکس‌آپ، اباتمنت، دای، مدل گچی، قالب، آرتیکولاتور و تکسچر — تقریباً هر چیزی که در گردش کار روزمره‌ی یک لابراتوار ترمیمی، ارتودنسی و ایمپلنت پیش می‌آید.

خروجی در قالب‌های STL، OBJ و PLY گرفته می‌شود و با نرم‌افزارهای باز CAD دندانی موجود در بازار سازگار است. یعنی داده‌ی شما در دستگاه حبس نمی‌شود.

بدنه با نسخه‌ی (H) هم‌اندازه است؛ تفاوت در دوربین و در چیزی است که نرم‌افزار با داده‌اش می‌تواند بکند.